"Έστιν ουν Τραγωδία / Μίμησης πράξεως σπουδαίας και τελείας / Μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω / Χωρίς εκάστου των ειδών εν τοις μορίοις / Δρώντων και ου δι απαγγελίας / Δι ελέου και φόβου περαίνουσα /Την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν" - Αριστοτέλους, "Ποιητική"
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΥ
Φαντάσου έναν καρεκλοκένταυρο με αποκολλημένα τα πισινά του, να έρπει προς το νέο του αξίωμα. Μοιάζει με αλλόκοτο μαλάκιο, αηδιαστικά απροστάτευτο και εμετικά θλιβερό. Την ώρα που πανικόσυρτο, σπεύδει να οχυρωθεί στο νέο του κέλυφος. Ίσως, γι' αυτό και κανένας από τους γυμνόποδες αδελφούς μου, δεν το πατάει. Τόσο πολύ το σιχαίνονται. -Κώστας Ι. Γιαλίνης
ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ *** 20 Ε/6μ - 30 Ε/12μ
ΟΙ ΚΑΤΑΡΕΣ ΤΟΥ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ" ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!
ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ: «Τοις ευσεβείς μεν επαγγελλομένοις τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη ορθοδόξω και καθολική εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γης, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ανάθεμα (γ')».
Μετάφραση: Σε όσους παριστάνουν τους ευσεβείς, ενώ, την ίδια στιγμή, εισάγουν με θράσος ή πολύ περισσότερο με ασέβεια στην Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία τις ασεβείς δοξασίες των ΕΛΛΗΝΩΝ και για τις ανθρώπινες ψυχές και για τον ουρανό και τη γη και για τα άλλα κτίσματα, ΑΝΑΘΕΜΑ! ΑΝΑΘΕΜΑ! ΑΝΑΘΕΜΑ!.. Τρεις φορές Ανάθεμα δηλαδή στους: Ορφέα, Θαλή, Αναξίμανδρο, Αναξιμένη, Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Παρμενίδη, Ζήνωνα, Εμπεδοκλή, Ηράκλειτο, Αναξαγόρα, Δημόκριτο, Σωκράτη, Πλάτωνα κ.α. ΟΛΟΙ οι Αναθεματισμοί: ΕΔΩ
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ:Οι λογαριασμοί μας στο “Πανοράμιο” μηδενίστηκαν αυτοβούλως. ΜΗΝ τους ψάχνετε...
ΠΡΟΣΟΧΗ!.. ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ...
Οι ιστοσελίδες μας ΔΕΝ δημοσιεύουν Δ.Τ. γραμμένα δίγλωσσα, ήτοι: Ελληνικά ανακατεμένα με Αγγλικούρες, Γερμανικούρες, Γαλλικούρες, υποψιαζόμαστε σε λίγο θα μας στέλνουν και Κινεζικούρες! Συντάσσετε τα Δ.Τ. σας σε αμιγή Ελληνική γλώσσα, δεκτά γίνονται μόνον τα ακρωνύμια σε Λατινικό αλφάβητο, ή φράσεις γνήσιες, ατόφιες της Λατινικής γραφής και γλώσσης.
Μετά την επιτυχημένη παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βερολίνου τον περασμένο Φεβρουάριο όπου απέσπασε το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κινηματογραφικών Αιθουσών Τέχνης (CICAE), η ΑΜΝΗΣΤΙΑ, πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Μπουγιάρ Αλιμάνι, καταφέρνει να βρει το δρόμο της και στις ελληνικές αίθουσες. Ήδη προβάλλεται από τις 29 Σεπτεμβρίου στους αθηναϊκούς κινηματογράφους και στις 13 Οκτωβρίου κάνει την πρεμιέρα της στη Θεσσαλονίκη στον κινηματογράφο Ολύμπιον (αίθουσα Παύλος Ζάννας). Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή μεταξύ Αλβανίας, Ελλάδας και Γαλλίας, και για την πρώτη αλβανική ταινία που προβλήθηκε ποτέ στο Φεστιβάλ Βερολίνου και μάλιστα στο εκλεκτικό τμήμα "Φόρουμ".
Η ΑΜΝΗΣΤΙΑ είναι το χρονικό ενός καταδικασμένου έρωτα, που αγγίζει τα όρια της τραγωδίας, με φόντο τις σαρωτικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στη μετα-κομμουνιστική Αλβανία. Μια σκοτεινή διαδρομή όπου η προσωπική μοίρα των ηρώων της συναντιέται με το αναπόδραστο βάρος μιας ιστορικής στιγμής. Όταν για πρώτη φορά δίνεται το δικαίωμα στους φυλακισμένους να έχουν σεξουαλικές επαφές με τους συζύγους τους μέσα στη φυλακή, η Έλσα και ο Σπετίμ επισκέπτονται κάθε μήνα τους έγκλειστους συζύγους τους. Σε μια από τις επισκέψεις τους γνωρίζονται τυχαία και ξεκινούν μια σχέση που αλλάζει για πάντα τη ζωή τους. Όταν η κυβέρνηση αποφασίζει να προσφέρει αμνηστία στους κρατουμένους όλα γκρεμίζονται. Η ταινία βασίζεται σε έναν πραγματικό νόμο που ψηφίστηκε στην Αλβανία και ταυτόχρονα χρησιμοποιεί τη φυλακή και τον εγκλεισμό των δυο πρωταγωνιστών «σαν μια μεταφορά για την πραγματική φυλακή που είναι και το θέμα μας: οι ζωές αυτών των χαρακτήρων», όπως σημειώνει ο Μπουγιάρ Αλιμάνι. Ταυτόχρονα στην ταινία «η παλιά Αλβανία βρίσκεται σε διαμάχη με την καινούρια. Η ηθική παλεύει με το πάθος και υπάρχει ένα τίμημα. Όλα αυτά συμβαίνουν στην Αλβανία, που προσπαθεί να βρει τη δική της ταυτότητα στο δρόμο για την Ευρώπη. Η Έλσα και ο Σπετίμ «αντιπροσωπεύουν τις ιστορίες πολλών ανθρώπων που έχω γνωρίσει στην πατρίδα μου. Και οι δύο έχουν κάθε λόγο να μην είναι μαζί και ταυτόχρονα όλους τους σωστούς λόγους για να είναι. Η γυναίκα προσπαθεί να ανανεώσει τον εαυτό της μέσα από αυτή την αγάπη και ο άνδρας να ανακαλύψει το χαμένο του εαυτό. Ψάχνουν για καθαρές σταγόνες σε μια λασπωμένη ζωή που τους πνίγει».
Η ΑΜΝΗΣΤΙΑ καταφέρνει να μιλήσει με τη δικιά της ξεχωριστή γλώσσα για οικουμενικά θέματα όπως η μοναξιά, η ανεργία, οι πατριαρχικές κοινωνικές δομές που ακόμα δεν έχουν ξεπεραστεί και τα όνειρα που κάνουμε όλοι για απόδραση. Αποφεύγει την ωραιοποίηση των καταστάσεων αποσκοπώντας στην παρουσίαση της αλήθειας όσο σκληρή κι αν είναι. Οι ήρωες συγκρούονται με τον περίγυρό τους, αλλά ακόμα και με τον παλιό εαυτό τους σε μια προσπάθεια να απελευθερωθούν από τον τρόπο ζωής στον οποίο είχαν συνηθίσει μέχρι τώρα. Όλα αυτά έχουν ένα τίμημα, αλλά αποτελούν και τη μοναδική επιλογή οποιουδήποτε ανθρώπου αποσκοπεί όχι απλά στην επιβίωση, αλλά σε μια ανεξάρτητη ύπαρξη. Ο Μπουγιάρ Αλιμάνι που ζει και εργάζεται εδώ και είκοσι χρόνια στην Ελλάδα αποφάσισε να γυρίσει την πρώτη του μεγάλου μήκους στην Αλβανία με αλβανούς ηθοποιούς, αλλά σε μεγάλο βαθμό με ελληνικό συνεργείο ανάμεσά τους και ο διευθυντής φωτογραφίας Ηλίας Αδάμης. Η πρωταγωνίστρια Λούλι Μπίτρι (Έλσα) ζει στην Ιταλία, ενώ ο Καραφίλ Σένα (Σπετίμ), διάσημος στην πατρίδα του από την τηλεόραση, ζει επίσης στην Ελλάδα και έχει δουλέψει σαν ηθοποιός στο σινεμά, αλλά και στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Την παραγωγή της ταινίας υπογράφει από την ελληνική πλευρά ο Θάνος Αναστόπουλος (Όλο το Βάρος του Κόσμου, διόρθωση).
Η ΑΜΝΗΣΤΙΑ είναι η πρώτη ταινία από την Αλβανία που χρηματοδοτήθηκε από το ευρωπαϊκό ταμείο Eurimages και έχει λάβει στήριξη από το Αλβανικό και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, αλλά και από τη Nova. Ήδη προβάλλεται στους κινηματογράφους στη Γαλλία και έχει αγοραστεί για διανομή στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Συμμετείχε στα Φεστιβάλ του Σαράγεβο, του Μόντρεαλ, του Βανκούβερ και της Ιερουσαλήμ ανάμεσα σε πολλά άλλα, ενώ βραβεύθηκε και στο Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στο Λέτσε της Ιταλίας.
Βιογραφικό Μπουγιάρ Αλιμάνι Ο Μπουγιάρ Αλιμάνι γεννήθηκε το 1969 στο Πάτος της Αλβανίας. Σπούδασε ζωγραφική και σκηνοθεσία θεάτρου στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στα Τίρανα. Το 1992 μετανάστευσε στην Ελλάδα όπου δούλεψε σαν βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές ελληνικές ταινίες, ανάμεσα τους το Μιρουπάφσιμ των Γιώργου Κόρρα και Χρήστου Βούπουρα. Το 2002, σκηνοθέτησε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, το Κατώι, η οποία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ της Δράμας, στην Αυστραλία και στην Αλβανία. Το 2006 σκηνοθέτησε το Υγραέριο, όπου και πάλι ξεχώρισε αποσπώντας δύο βραβεία στο Φεστιβάλ Δράμας και ένα κρατικό βραβείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Με την τρίτη ταινία του Πυξίδα βραβεύτηκε σε φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Γαλλία, την Ιταλία και το Μαρόκο. Η ΑΜΝΗΣΤΙΑ είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. Έχει συμμετάσχει σαν ηθοποιός στην ταινία διόρθωση του Θάνου Αναστόπουλου, ενώ έχει διοργανώσει Φεστιβάλ Αλβανόφωνου Κινηματογράφου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.
«Ο Μπουγιάρ Αλιμάνι επιδεικνύει ένα εξαιρετικά στιβαρό έλεγχο της κινηματογραφικής του γλώσσας».
«Τέσσερις ταινίες ξεχώρισαν πραγματικά στο Φόρουμ του Βερολίνου. Ανάμεσά τους η ΑΜΝΗΣΤΙΑ του Μπουγιάρ Αλιμάνι, μια ευφυής παράλληλη αφήγηση της ζωής δύο ανθρώπων που επισκέπτονται τους συντρόφους τους στη φυλακή», Ρόμπερτ Κέλερ, filmjourney.org
«Χρησιμοποιώντας εικόνες που κόβουν την ανάσα χωρίς περιττά στολίδια, η ΑΜΝΗΣΤΙΑ παρουσιάζει τη ζωή των πρωταγωνιστών της στη σημερινή Αλβανία, σημαδεμένη από την ανεργία, τις οικονομικές δυσκολίες και τις πατριαρχικές δομές: οι πρόσφατα απολυμένοι εργάτες κλωστοϋφαντουργίας που κάνουν ουρά για να πάρουν την αποζημίωσή τους, η ετοιμόρροπη κουζίνα του νοσοκομείου, μια συνέντευξη τύπου εφημερίδας, ένας τυραννικός πεθερός που συμπεριφέρεται ως ο φύλακας της ηθικής τάξης, τα επαναλαμβανόμενα πλάνα δρόμων και κτηρίων. Η χρήση των χρωμάτων, ειδικά στις λήψεις στη φυλακή, θυμίζει το ρεαλισμό και τη μοναξιά των ηρώων του Έντουαρντ Χόπερ. Έτσι, ο σκηνοθέτης δεν δημιουργεί απλά ένα πανόραμα της αλβανικής κοινωνίας, αλλά αφηγείται μια ιστορία αγάπης που ενέχει το στοιχείο της τραγωδίας». Άννα Χόφμαν, Κείμενο από τον κατάλογο του τμήματος Φόρουμ του Φεστιβάλ Βερολίνου «Η ταινία ξεκινά με μια αναπάντεχη εικόνα, σχεδόν αλληγορική: εργάτες που μόλις έχουν απολυθεί, περιμένουν στην ουρά για να λάβουν την αποζημίωσή τους. Ατελείωτη γραμμή: εικόνα μιας χώρας στο μεταίχμιο, μεταξύ ελπίδας και τραγωδίας». Σεσίλ Μυρί, Περιοδικό (...)
ΠΡΟΒΟΛΕΣ : Από τις 13 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο Ολύμπιον (αίθουσα Παύλος Ζάννας)
Ο έρωτας ξεκινά εκεί που τελειώνει ο νόμος
ΑΜΝΗΣΤΙΑ, 35mm, 1:1.85, 83’ - Μια ταινία του Μπουγιάρ Αλιμάνι
ΘΕΑΤΡΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΙΧΗ: Από 7 Οκτωβρίου 2011 - Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
Πρωτότυπο έργο - ειδική συνεργασία με το «Θέατρο Έξω από τα Τείχη - «Μαθήματα Νεοελληνικής Ιστορίας»…
Μια κωμωδία -πρόταση για το διάβασμα της σύγχρονης Ιστορίας μας! Μια κωμωδία που διερευνά τη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία και ψάχνει απαντήσεις σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα της εποχής μας, όπως: Γιατί ένας γάμος είναι σήμερα τόσο σημαντικός, που δεν μπορεί να αναβληθεί; Μπορεί να γίνει ένας γάμος χωρίς τον υπουργό κουμπάρο; Σε τι διαφέρουν δυο ξωκλήσια που απέχουν κάποια χιλιόμετρα μεταξύ τους; Ακόμη: Πόσα οικογενειακά νυφικά θα «λιώσουν» πάνω στη ΝΥΦΗ; Κινδυνεύει ή όχι μια ΝΥΦΗ να γεννήσει πριν την ώρα της; Με τι όχημα πρέπει να πηγαίνει η ΝΥΦΗ στην εκκλησία; Ενδείκνυνται όλα τα αυτοκίνητα για τα απομακρυσμένα ξωκλήσια;
Επιπλέον: Τι σχέση μπορεί να έχει ένας ΞΕΝΟΣ με την γαμήλια τελετή; Είναι ο ΞΕΝΟΣ από… αυτούς ή από τους «άλλους» αυτούς; Ποια η σχέση του ΓΑΜΠΡΟΥ με το μεταναστευτικό στοιχείο; Ποιος θα μας γλιτώσει από την πείνα και τη δίψα του μάταιου τούτου κόσμου; Σε τι είναι χρήσιμα τα σέλινα; Πόσο ευρέως διαδεδομένο είναι το «πόκερ του Μπαταξή»; Έχουμε ή όχι ανάγκη να πιστέψουμε στα θαύματα; Εν κατακλείδι: Αξίζει ή όχι να παρακολουθούμε τα θαύματα σε απευθείας μετάδοση στην Τ/Ο;Όλες οι απαντήσεις στα «Μαθήματα Νεοελληνικής Ιστορίας»… Μόνο στο Θέατρο Έξω από τα Τείχη! Μαθήματα Νεοελληνικής ιστορίας.
Μια κωμωδία που καυτηριάζει και σατιρίζει εύστοχα και δηκτικά τα ήθη των νεοελλήνων. Μια σύγχρονη, αιχμηρή κωμωδία καταστάσεων, με στοιχεία μαύρης κωμωδίας, που σατιρίζει τη νεοελληνική εξαλλοσύνη κι αυταρέσκεια, τη διαφθορά, το φοβικό σύνδρομο απέναντι στον ξένο, την εθνική μυθολογία που αγνοεί την Ιστορία.Το έργο απευθύνεται στο ευρύ κοινό και στοχεύει να προσελκύσει και το κοινό που δεν παρακολουθεί συχνά θέατρο. Μέσω του σχήματος της κωμωδίας αναπτύσσονται προβληματισμοί που αναδεικνύουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου Έλληνα, στον πυρήνα της κρίσης που ζούμε σήμερα.
«ΘΕΑΤΡΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΙΧΗ»
Το «Θέατρο Έξω από τα Τείχη» ιδρύθηκε το 2005, με τη μορφή μη κερδοσκοπικής εταιρείας, και λειτουργεί το δικό της ομώνυμο θέατρο στην οδό Πανεπιστημίου 2, στην περιοχή Ευαγγελίστριας. Στις προθέσεις της ομάδας είναι η επιλογή θεατρικών κειμένων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό, χωρίς απλουστεύσεις, λαϊκισμούς και χωρίς τεχνικούς διαχωρισμούς ανάμεσα στο ονομαζόμενο «ποιοτικό» ή «εμπορικό» θέατρο, όπως επίσης και η αναζήτηση ελληνικού ρεπερτορίου από αναγνωρισμένους συγγραφείς και από νέους δημιουργούς της πόλης μας. Η Πένυ Φυλακτάκη έχει ήδη μια δεκαετία που δραστηριοποιείται στη θεατρική σκηνή της Θεσσαλονίκης. (Έργα της έχουν ανέβει από την «Πειραματική Σκηνή» της Τέχνης, τον «Άδειο Χώρο» του Εθνικού Θεάτρου και έχει βραβευτεί το 2004 με το Γ’ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου για Πρωτοεμφανιζόμενους Συγγραφείς με το έργο της «Το Πρωτάθλημα»). Είναι μέλος της ομάδας καλλιτεχνών «ΟΥΓΚΑ ΚΛΑΡΑ» και με αυτό το έργο σηματοδοτείται η έναρξη μιας συνεργασίας του «Θέατρο Έξω από τα Τείχη», με άλλα θεατρικά σχήματα της πόλης της Θεσσαλονίκης. Στο ίδιο πνεύμα συνεργασίας είναι και η ανάθεση της σκηνοθεσίας στο Βαγγέλη Οικονόμου, συνιδρυτή του «Αβέρτο Θέατρο», με συνεργάτες τη Χρύσα Μάντακα (καθηγήτρια στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ.) που έχει την ευθύνη των σκηνικών και τα κοστουμιών και το Στράτο Κουτράκη που υπογράφει τους φωτισμούς της παράστασης.
Από 7 Οκτωβρίου, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στο «Θέατρο Έξω από τα Τείχη», Πανεπιστημίου 2 - Ευαγγελίστρια.
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 21:15 - ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: Κανονικό 15€, Φοιτητικό και ομαδικό 10€ - ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ: 2310-210308 και 6937234894 - ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ! Η είσοδος για τους ανέργους, με την επίδειξη της κάρτας ανεργίας, είναι ελεύθερη.
Τα αφιερώματα του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμούν τις πιο ανατρεπτικές φωνές του σύγχρονου ανεξάρτητου κινηματογράφου: Τον καθηλωτικό ιταλό σκηνοθέτη Πάολο Σορεντίνο, τη σουρεαλίστρια αμερικανίδα δημιουργό και συνεργάτιδα του Τζιμ Τζάρμους, Σάρα Ντράιβερ, τον διεισδυτικό δανό μυθοπλάστη Όλε Κρίστιαν Μάντσεν και τον προκλητικό κινηματογραφιστή από την Αυστρία Ούλριχ Ζάιντλ.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΟΛΟ ΣΟΡΕΝΤΙΝΟ
Η φιλμογραφία του Πάολο Σορεντίνο, αν και σχετικά σύντομη, έχει να επιδείξει ορισμένες από τις πιο καθηλωτικές ταινίες των τελευταίων ετών, ανάμεσα στις οποίες και το αριστουργηματικό “IlDivo”.
Το 52ο Φεστιβάλ πραγματοποιεί αφιέρωμα στο έργο του ιταλού δημιουργού, από τους πλέον ανερχόμενους του σύγχρονου σινεμά, προβάλλοντας τόσο τις λιγότερο γνωστές μικρού μήκους ταινίες του, όσο και τις πολυβραβευμένες ταινίες μυθοπλασίας του. Στο φεστιβάλ θα πραγματοποιήσει πρεμιέρα και η πρόσφατη - και πρώτη αγγλόφωνη - ταινία του σκηνοθέτη, “Thismustbetheplace” (2011), με πρωταγωνιστή το Σον Πεν.
Με σκηνοθεσία στυλιζαρισμένη και σενάρια υπογεγραμμένα απ’ τον ίδιο το δημιουργό, ο κινηματογραφικός κόσμος του Σορεντίνο, αρχιτεκτονικά δομημένος, τολμηρός και αινιγματικός, επιμένει στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, το ντεμπούτο του με τίτλο “L’ uomoinpiu” (2001), μια υπαρξιακή παραβολή γύρω από την άνοδο και την πτώση δύο διάσημων ανδρών, έναν εκ των οποίων υποδύεται ο Τόνι Σερβίλο, ηθοποιός – «σήμα κατατεθέν» του Σορεντίνο, αλλά και το “Φίλος της Οικογενείας” (2006) ένα γκροτέσκ παραμύθι διαπροσωπικών συγκρούσεων. Ο Σερβίλο πρωταγωνιστεί και στο αντονιονικό θρίλερ “Leconseguenzedell’ amore” (2004), μια κατάδυση στον κόσμο της μαφίας, καθώς και στο πολυβραβευμένο “IlDivo” (2008), την συγκλονιστική, οπερατικού ύφους βιογραφία του Τζούλιο Αντρεότι.
Υποδείγματα σκηνοθετικής δεξιοτεχνίας είναι και οι μικρού μήκους ταινίες του δημιουργού, ο οποίος άλλοτε ελίσσεται μυθοπλαστικά ανάμεσα στον μικρόκοσμο της μαφίας, κι άλλοτε συνθέτει το πορτραίτο της γενέτειράς του (Η Πριγκίπισσα της Νάπολης, 2010).
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΣΑΡΑ ΝΤΡΑΪΒΕΡ
Η Σάρα Ντράιβερ, μια «ιέρεια» του ανεξάρτητου σινεμά, το οποίο υπηρετεί πιστά από τη δεκαετία του ’80 ως ηθοποιός, σκηνοθέτιδα και παραγωγός, θα παραβρεθεί στη φετινή διοργάνωση η οποία πραγματοποιεί αφιέρωμα στο έργο της. Παράλληλα, ως - επί πολλά έτη - συνεργάτιδα και σύντροφος του Τζιμ Τζάρμους, εκτός από σύντομους ρόλους στις ταινίες του, έχει υπογράψει και την παραγωγή σε πολλές από αυτές, όπως στο ντεμπούτο του με τίτλο Διακοπές διαρκείας, καθώς και στο πολυβραβευμένο Πέρα από τον παράδεισο, ταινίες που θα προβληθούν στο 52ο ΦΚΘ.
Γεννημένη το 1955 στο Νιου Τζέρσι, η δημιουργός αρχικά σπούδασε αρχαιολογία, ολοκληρώνοντας μάλιστα το τελευταίο έτος των σπουδών της στην Ελλάδα, πριν στραφεί στον κινηματογράφο. Σουρεαλιστικές και απρόβλεπτες, οι ταινίες της Ντράιβερ συνδέουν το ποιητικό με το καθημερινό, μοιάζοντας με εκκεντρικά παραμύθια. Το μικρού μήκους ντεμπούτο της, “Εσύ δεν είσαι Εγώ” (1981) - βασισμένο σε διήγημα του Πολ Μπόουλς και με τον Τζιμ Τζάρμους ως συνσεναριογράφο - απέκτησε καλτ φήμη, ενώ χαρακτηρίστηκε ως μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του ’80.
Ένα καταραμένο κινέζικο χειρόγραφο, γκάνγκστερς, αλλά και ο Στιβ Μπουσέμι σε ένα μικρό ρόλο, παρελαύνουν στο αλλόκοτο “Υπνοβασία” (1986), που τιμήθηκε με το βραβείο Τζώρτζ Σαμπούλ της Γαλλικής Ταινιοθήκης. Στην κομεντί, “Όταν τα Γουρούνια Πετούν” (1993), αλληλοδιαπλέκονται κωμικά ο Άλφρεντ Μολίνα ως τζαζ μουσικός, η Μάριαν Φέιθφουλ σε ρόλο φαντάσματος και το ανατρεπτικό σάουντρακ του Τζο Στράμερ. Τέλος, στο “Σκιερός” (1994), η Ντράιβερ συνθέτει το πορτρέτο της ομώνυμης θρυλικής συνοικίας της Νέας Υόρκης, όπου η ίδια ζει.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΟΛΕ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΜΑΝΤΣΕΝ
Το σινεμά του Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, μοιάζει να βαδίζει πάνω στο τεντωμένο σκοινί των διαπροσωπικών σχέσεων. Το 52ο Φεστιβάλ πραγματοποιεί αφιέρωμα, σ’ έναν απ’ τους σημαντικότερους δημιουργούς του νέου κύματος του δανέζικου κινηματογράφου, τον Όλε Κρίστιαν Μάντσεν ο οποίος θα παραβρεθεί στη διοργάνωση. Με οξύνοια, αφηγηματική τόλμη, αλλά και υποβόσκουσα αίσθηση του χιούμορ, ο δανός δημιουργός αντλεί έμπνευση από προσωπικά βιώματα για να διεισδύσει στο πιο εύθραυστο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης. Ισορροπώντας ανάμεσα στο καλλιτεχνικό και εμπορικό σινεμά, στηρίζεται στην ερμηνευτική δεινότητα των ηθοποιών του - ανάμεσά τους ο Μαντς Μίκελσεν και η Στίνε Στινγκάντε – χτίζοντας ένα σύμπαν δωρικό, ρεαλιστικό, με εκφραστική λιτότητα και στοιχειώδη υλικά.
Γεννημένος το 1966, αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Δανίας, μαζί με τους Τόμας Βίντερμπεργκ και Περ Φλι, σε μια χρονιά που χαρακτηρίστηκε ως ‘χρυσή φουρνιά’. Με τις πρώτες του ταινίες, “Ο Γάμος της Σίναν” (1997) και “Βασιλική Πίτσα” (1999), έγινε ένας απ’ τους πρώτους δανούς κινηματογραφιστές που καταπιάστηκαν με το μεταναστευτικό ζήτημα. Το 2003 ασπάστηκε το Δόγμα ’95 με την ταινία “Ο Λόγος της Κίρα”: Μια συγκλονιστική σπουδή πάνω στον γυναικείο ψυχισμό μιας συζύγου και μητέρας. Η κατάρρευση, παραμένει αγαπημένο θέμα του Μάντσεν και στο “Πράγα” (2006), όπου ανιχνεύει τις βαθύτερες αιτίες πίσω απ’ την διάλυση ενός γάμου. Το 2008 σκηνοθετεί το τολμηρό και φιλόδοξο “Φλόγα και Κίτρο”, απ’ τις πιο εμπορικές ταινίες του δανέζικου κινηματογράφου, που ρίχνει φως σε μια άγνωστη πτυχή του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου. Στη διοργάνωση θα κάνει πρεμιέρα και το “Υπερκλασικό) (2011), πρώτη κωμωδία του σκηνοθέτη και τελευταίο κομμάτι της τριλογίας του γάμου, στην οποία με γουντιαλενική διάθεση ο Μάντσεν μας ταξιδεύει στην Αργεντινή, εξιστορώντας την περιπέτεια ενός διαζυγίου, με φόντο τον κόσμο του ποδοσφαίρου, του οίνου και του παραλόγου.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΟΥΛΡΙΧ ΖΑΪΝΤΛ
«Ποτέ ξανά στο σινεμά δεν μπόρεσα να κοιτάξω κατάματα την κόλαση», δήλωσε ο Βέρνερ Χέρτζογκ για το ντοκιμαντέρ “Αγάπη Ζώου” του Ούλριχ Ζάιντλ, κατατάσσοντάς τον ανάμεσα στους αγαπημένους του κινηματογραφιστές. Έμπειρος ντοκιμαντερίστας, καυστικός μυθοπλάστης, ο Ζάιντλ αποτελεί μια από τις πιο οξυδερκείς και προκλητικές φωνές του ευρωπαϊκού σινεμά. Το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιεί αφιέρωμα στο έργο του πολυβραβευμένου αυστριακού δημιουργού, προβάλλοντας αντιπροσωπευτικές στιγμές της φιλμογραφίας του. Το αφιέρωμα εντάσσεται στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες», δράση που χρηματοδοτείται μεταξύ άλλων από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.
Οι ταινίες του Ούλριχ Ζάιντλ, θολώνοντας τα όρια ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, διαρρηγνύουν κάθε ταμπού, εισβάλλοντας πότε σαρκαστικά, πότε αποστασιοποιημένα, ωστόσο πάντα ανθρώπινα στη σφαίρα της ιδιωτικότητας. Στο “Μοντέλα” (1999) εκθέτει τη ναρκισσιστική βιομηχανία του μόντελινγκ, στο βραβευμένο με Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας “Σκυλίσιες Μέρες”(2001), απεικονίζει τα δεινά μιας ομάδας εύθραυστων χαρακτήρων με ωμό συναίσθημα και ειρωνική ισορροπία, ενώ στο βαθιά ουμανιστικό και σκληρό “Εισαγωγές-Εξαγωγές” (2007), καταπιάνεται με την οικονομική μετανάστευση, δίνοντας στους απελπισμένους ήρωες μια υπόσχεση λύτρωσης. Αναλόγως και στα ντοκιμαντέρ του Ζάιντλ, η παράνοια της καθημερινότητας κυριαρχεί: Την εντοπίζει στις ανισότητες μεταξύ μεταναστών και γηγενών (Καλά Νέα, 1990), στις διαπροσωπικές σχέσεις, στη σχεδόν διαστροφική αγάπη ανθρώπου και κατοικίδιου, σε πορτρέτα αμφιλεγόμενων προσωπικοτήτων (Επιστήθιος Φίλος, 1997), αλλά και στις εξομολογήσεις πιστών (Ο Ιησούς, ξέρεις...), 2003).
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της ετήσιας δραστηριότητάς του, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες, την Πρεσβεία της Αργεντινής και το Προξενείο του Ισημερινού διοργανώνουν ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα στον «Σύγχρονο Λατινοαμερικάνικο Κινηματογράφο» στην αίθουσα Παύλος Ζάννας του ΟΛΥΜΠΙΟΝ (πλ. Αριστοτέλους 10, τηλ. 2310-378.400) από την 1 έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2011.
Το κινηματογραφικό αφιέρωμα περιλαμβάνει επτά ταινίες από την πρόσφατη παραγωγή του λατινοαμερικανικού κινηματογράφου. Πρόκειται για τις ταινίες Συγγένειες των Βλαδιμίρ Κρους και Χόρχε Περουγκορρία, Πόσο πιο μακριά ακόμα της Τάνια Ερμίδα, Παέγια με πιπεριές του Γκάλο Ουρμπίνα, Ο άλλος του Αριέλ Ρόττερ, Ο σκοτεινός θάλαμος της Μαρία Βικτόρια Μένις, Γεννημένος και μεγαλωμένος του Πάμπλο Τραπέρο και Η πρώτη νύχτα του Λουίς Αλμπέρτο Ρεστρέπο.
Ακολουθούν οι συνόψεις των ταινιών και το πρόγραμμα προβολών.
Μπροστά στο κενό και στην έλλειψη λογικών εξηγήσεων για πολλά από τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου, πολλές φορές φαίνεται ότι η μοναδική διέξοδος για τον άνθρωπο είναι να καταφεύγει στα ένστικτά του. Και τα ένστικτα τον οδηγούν στο σεξ. Αυτή τουλάχιστον είναι η διέξοδος που βρίσκουν οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας: το σεξ σαν ηλεκτρική εκκένωση που θα τους κρατήσει στη ζωή και η χειραγώγηση των άλλων σαν τρόπος για να ξορκίσουν την αδυναμία και να επαναβεβαιώσουν τις ακρωτηριασμένες από την μοναξιά προσωπικότητές τους. Το αποτέλεσμα όμως είναι εφήμερο και η απόπειρά τους έχει απρόβλεπτες συνέπειες.
Ο νεαρός Γουαμάν από τον Ισημερινό, πηγαίνει στην Μαδρίτη προσκεκλημένος του φίλου του Κόκο, ο οποίος υποτίθεται πως ζει εκεί μια άνετη ζωή. Πιάνει δουλειά και αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε δυο συναδέλφους του, την συμπατριώτισσά του Χασίντα και την ισπανίδα Αντρέα. Παράλληλα, ένας άλλος έφηβος μετανάστης, μπαίνει σε μια ομάδα νεαρών περιθωριακών, λόγω του έρωτά του για μια κοπέλα της ομάδας. Η ταινία πραγματεύεται τις προσπάθειες ισπανών και λατινοαμερικάνων μεταναστών να ενσωματωθούν στο νέο κοινωνικό τους περιβάλλον βιώνοντας έντονες κοινωνικές και συναισθηματικές συγκρούσεις.
Η Εσπεράνσα, ισπανίδα τουρίστρια και η Τριστέσα, φοιτήτρια από τον Ισημερινό, γνωρίζονται σ’ ένα λεωφορείο με προορισμό την Κουένκα, όπου πηγαίνουν για διαφορετικούς λόγους. Στη διάρκεια της διαδρομής όμως, βρίσκονται ακινητοποιημένες εξαιτίας μιας εθνικής απεργίας. Οι δρόμοι είναι αποκλεισμένοι και οι δυο κοπέλες αποφασίζουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους με ωτοστόπ. Στο ταξίδι τους αυτό θα γνωρίσουν καλύτερα η μία την άλλη αλλά και τη χώρα του Ισημερινού και τους ανθρώπους της. Ο προορισμός τους θα αποδειχθεί ότι βρίσκεται τελικά πολύ πιο μακριά απ’ όσο υπολόγιζαν.
Ο άλλος / El otro (Αργεντινή, Γαλλία, Γερμανία, 2007)
Σκηνοθεσία: Αριέλ Ρόττερ. Παίζουν οι: Χούλιο Τσάβες, Ινές Μολίνα, Μαρία Οσέδο, Αρτούρο Γκέτς, Μαρία Ονέτο, Οσβάλντο Μπονέτ. Έγχρωμο, 85΄.
Ένα συνηθισμένο μεσημεριάτικο επαγγελματικό ταξίδι στην επαρχία μετατρέπεται σε άλλου είδους ταξίδι. Όταν ο Χουάν Ντεσόυσα φτάνει στον προορισμό του ανακαλύπτει ότι ο άντρας που ταξίδευε δίπλα του δεν ξυπνάει. Αποφασίζει, σχεδόν υπό τύπον παιγνιδιού, να πάρει μυστικά την ταυτότητα αυτού του ανθρώπου. Είναι η ευκαιρία να γίνει άλλος, να γίνει πολλοί. Το ταξίδι, η αλλαγή του ονόματος, οι περιπέτειές του (τυχαίες, σποραδικές, απρόβλεπτες συναντήσεις) είναι δικαιολογίες, χώροι που δημιουργεί ο Χουάν, για να αναλύσει, για να κατανοήσει τι του συμβαίνει. Στις καινούριες ελεύθερες μέρες του, ο Χουάν θα καταφέρει – χωρίς να το καταλάβει – να ξαναβρεθεί με τα πράγματα που του αρέσουν, με τα ένστικτά του, σε μια προσπάθεια να εξοικειωθεί με την ιδέα ότι η ζωή που διάλεξε να ζήσει δεν είναι η μοναδική δυνατή.
Σ’ έναν οικισμό της επαρχίας Έντρε Ρίος, στα τέλη του 19ου αιώνα, μια γυναίκα που σύμφωνα με την οικογένειά της γεννήθηκε άσχημη, μεγαλώνει και γίνεται ένα άχαρο κορίτσι και αργότερα μια ασήμαντη γυναίκα. Ενώ όλοι την αγνοούν, εκείνη δεν παραιτείται και θέλει να δει τον γύρω κόσμο με μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτά τα μικρά σύμβολα ομορφιάς που γίνονται ορατά μόνον όταν στεκόμαστε να τα παρατηρήσουμε. Χρόνια αργότερα, όταν είναι πια παντρεμένη με παιδιά, φτάνει στο εξοχικό της ένας γάλλος φωτογράφος, ο οποίος θα είναι ο μοναδικός άνθρωπος που θα ανακαλύψει, με μια διαφορετική ματιά, την ιδιόμορφη ομορφιά της πρωταγωνίστριας και τον πλούσιο εσωτερικό της κόσμο.
Γεννημένος και μεγαλωμένος / Nacido y criado (Αργεντινή, Ιταλία, Αγγλία, 2006)
Σκηνοθεσία: Πάμπλο Τραπέρο. Παίζουν οι: Γκιγέρμο Φένινγκ, Φεδερίκο Εσκέρρο, Μαρτινα Γκουσμάν, Τομάς Λιπάν, Ωικτόρια Βέσιο, Νίλντα Ράγκι. Έγχρωμο, 100΄.
Ο Σαντιάγο είναι επιτυχημένος διακοσμητής εσωτερικών χώρων, αλλά το σπουδαιότερο γι’ αυτόν είναι πως είναι σύζυγος της Μίλι και τρυφερός πατέρας της Χοσεφίνα. Η ισορροπία της άνετης αστικής ζωής του διαταράσσεται όταν μια τραγωδία διαλύει την πολύτιμη οικογένειά του. Επανεμφανίζεται σ’ ένα έρημο αεροδρόμιο, στα παγωμένα τοπία της Παταγωνίας, αγνώριστος πια, και κάνει διάφορες βαρετές δουλειές για να ξεχάσει τον πόνο του. Τον κυνηγούν όμως τα φαντάσματα του παρελθόντος και ο Σαντιάγο πρέπει να συμφιλιωθεί με το παρόν για να μην περάσει τη διαχωριστική γραμμή προς την τρέλα.
Η ταινία διηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού αγροτών, διωγμένων από τη γη τους, και απομονωμένων από τα μέρη όπου έζησαν τα παιδικά και νεανικά τους χρόνια. Αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν τους δρόμους μιας άγνωστης μεγαλούπολης, ξεκινούν μια καινούρια ζωή. Αλλά το ζευγάρι ζει κι ένα άλλο δράμα που το τρομοκρατεί. Ανάμεσά τους επικρατεί η ερωτική απογοήτευση. Η ταινία κινείται σε δύο σκηνικά: Το εξωτερικό, που δείχνει τις αντιθέσεις της σημερινής κοινωνίας στην Κολομβία και το εσωτερικό, που βρίσκεται στις καρδιές των πρωταγωνιστών.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
Πέμπτη 01/09/2011 20.30 Παέγια με πιπεριές
22.45 Ο σκοτεινός θάλαμος
Παρασκευή 02/09/2011 20.30 Η πρώτη νύχτα
22.45 Γεννημένος και μεγαλωμένος
Σάββατο 03/09/2011 20.30 Ο άλλος
22.45 Πόσο πιο μακριά ακόμα;
Κυριακή 04/09/2011 20.30 Συγγένειες
22.45 Παέγια με πιπεριές
Δευτέρα 05/09/2011 20.30 Γεννημένος και μεγαλωμένος
22.45 Ο άλλος
Τρίτη 06/09/2011 20.30 Ο σκοτεινός θάλαμος
22.45 Η πρώτη νύχτα
Τετάρτη 07/09/2011 20.30 Πόσο πιο μακριά ακόμα;
22.45 Συγγένειες
Με τον Φιλόλογο -Καθηγητή του ΑΠΘ Δημήτρη Μαρωνίτη να διαβάζει την νέα μετάφραση της Ιλιάδας που φέρει την υπογραφή του, θα πέσει η αυλαία στις 4 Σεπτεμβρίου, στις 9 το βράδυ, για το 1ο Φεστιβάλ Μαρώνειας - Σαπών.
Μαζί του, στο αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας η ηθοποιός
Λυδία Φωτοπούλου. Η σκηνοθεσία είναι του Θοδωρή Γκόνη ενώ συμμετέχουν οι μουσικοί Βαγγέλης Κοντόπουλος(κοντραμπάσο) και Τάσος Καπζάλλας(πνευστά). Ο κ. Μαρωνίτης θα ανακηρυχθεί σε επίτιμος δημότης Μαρώνειας - Σαπών από τον δήμαρχο Ηλία Ιωαννάκη, για την προσφορά του στα ελληνικά γράμματα και την διεθνή του παρουσία, μια και η Μαρώνεια είναι ο γενέθλιος τόπος του πατέρα του, εξ ου και το όνομά του "Μαρωνίτης". Η είσοδος στο αρχαίο θέατρο θα είναι ελεύθερη.
Χρύσα Ρώπα, Ελένη Καστάνη, Ρένος Χαραλαμπίδης, Σωτήρης Καλυβάτσης, Σοφία Μουτίδου και η Χρυσούλα Διαβάτη.
Η μεγαλύτερη θεατρική επιτυχία στην Αθήνα ήταν το έργο των Αλέξανδρου Ρήγα – Δημήτρη Αποστόλου «Τα Κορίτσια με τα Μαύρα». Μια εκρηκτική κωμωδία για τη σύγχρονη Ελλάδα, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την ‘’ευλογημένη απάτη’’. Γραμμένη με το ταλέντο και το δηλητηριώδες, σπαρταριστό χιούμορ των δύο εξαιρετικών δημιουργών, με ένα θίασο που συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες κωμικές δυνάμεις θηλυκού γένους στην Ελλάδα, ετοιμάζεται να περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα.
Τι θα δούμε σε αυτό το έργο; Ιδού λοιπόν…
Ο Θεός έτρεμε ολόκληρος από τα νεύρα του παρακολουθώντας όσα συνέβαιναν στη γυναικεία Μονή της Παναγιάς της Μαυροβουνιώτισσας κάπου στη Βόρεια Ελλάδα και μάλιστα από τις ίδιες της ιέρειες της πίστης του. Αν και 2000 χρόνια τώρα είχε αποφασίσει να μην ξανασχοληθεί με τους ανθρώπους– το αποτυχημένο αυτό πείραμα που προτιμούσε να ξεχνάει– η αλήθεια είναι ότι η σκέψη να ρίξει φωτιά και να τους κάψει όλους, άρχιζε να παίζει σα μεγάλη πιθανότητα στο Θεϊκό μυαλό του. Μπορεί η μέχρι τώρα ιστορική διαδρομή του να έχει δείξει ότι είναι πανάγαθος, μεγαλόκαρδος, πάνσοφος και κυρίως….ΚΥΡΙΟΣ –αλλά και η υπομονή έχει τα όριά της. Κάποτε ο γιος του είχε αναστατώσει τα Ιεροσόλυμα βλέποντας να έχουν μετατρέψει τον οίκο του Πατρός του σε οίκο εμπορίου… Τώρα που ο ίδιος έβλεπε έναν άλλο τόπο λατρείας του, ένα αγαπημένο του μαγαζάκι να έχει μετατραπεί σε άντρο εμπορίου χασίς, πλυντηρίου πορνείας, κοιτίδα ιερόσυλων και βλάσφημων κατασκευαστών θαυμάτων, εκποιητών εκκλησιαστικής περιουσίας (της δικής του δηλαδή), επίορκων αστυνομικών, διαπλεκόμενων Υπουργών και καταφύγιο άνομων συμφερόντων…τι θα έπρεπε δηλαδή να κάνει; Τον Κινέζο; Άσε δηλαδή που δεν είχε και άλλο γιο να στείλει. Τώρα θα μου πεις, είδε χαΐρι με τον πρώτο; ΟΧΙ. Όταν με τον ανθρώπινο νόμο, αυτά που συνέβαιναν στο μαγαζάκι του, επέσυραν ποινές τουλάχιστον 4.567 χρόνια– και με φίρμα δικηγόρο– αυτός τι θα ‘πρεπε δηλαδή να κάνει; Να σιωπά και να συγχωρεί; «Ούτε ο Θεός δεν το θέλει» σκέφτηκε και χαμογέλασε πικρά. Η ώρα της διπλωματίας είχε τελειώσει. Το λόγο τώρα είχαν τα όπλα… Σαν προειδοποιητική βολή σκέφτηκε να στείλει στον εξαποδώ τους δυο συγγραφείς της ακραίας αυτής ιστορίας για να μάθουν επιτέλους οι βλάσφημοι ότι υπάρχει Θεός και θα τους κάψει. Δε μπορούν αυτοί, κύριε, να βγαίνουν και να δηλώνουν σε συνεντεύξεις τους «Αν υπάρχει Θεός….γιατί δε βγαίνει στο STAR» και να μένουν έτσι ατιμώρητοι– χωρίς έστω έναν αφορισμό– κάτι!
Είπαμε… εν αρχή ην ο λόγος. Είπαμε ότι όσα περιγράφουν δεν ήταν μόνο στο μυαλό τους, αλλά και σε τακτικά πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Αλλά αυτοί το παράκαναν. Ύστερα, όμως, ως γνήσιος παντογνώστης, ως «ο μόνος φιλάνθρωπος Θεός υπάρχει» σκέφτηκε κάτι πιο σατανικό και βάρβαρο. Να τους αφήσει να παρουσιάσουν το έργο τους και μετά να τους παραδώσει στα χέρια των Θεατρικών Κριτικών… Και αργότερα, όταν θα ερχόντουσαν προς τα πάνω, ήξερε αυτός τι θα τους κάνει…
Το "πράσινο φως" έδωσε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ), για την πραγματοποίηση εκδηλώσεων σε 75 αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της χώρας, με αφορμή τη μεγαλύτερη πανσέληνο του έτους, στις 13 Αυγούστου.
Ωστόσο, ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης και του Σουνίου δεν θα είναι ανοικτά για το κοινό, δεδομένου ότι και στους δύο αυτούς χώρους πραγματοποιούνται έργα αναστήλωσης. Για το κοινό της Αθήνας, θα είναι ανοιχτό το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, ενώ με πρωτοβουλία των εργαζομένων του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, θα δοθεί συναυλία από τον Μίμη Πλέσσα στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και ξεναγήσεις συμπληρώνουν το πρόγραμμα της βραδιάς, οι οποίες πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, ενώ οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία θα παραμείνουν ανοιχτά με την ευγενική προσφορά των εργαζομένων του υπουργείου Πολιτισμού.
Οι Αρχαιολογικοί χώροι και οι εκδηλώσεις που φιλοξενούν:
Έβρου ΙΘ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Ζώνης 20.00 έως 24.00: Εκδήλωση με τζαζ μουσική.
Έβρου (Νήσος Σαμοθράκη) ΙΘ' ΕΠΚΑ Ιερό Μεγάλων Θεών Σαμοθράκης: Ο χώρος θα είναι ανοικτός για το κοινό 20.00 έως 24.00.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Θεσσαλονίκης 9η ΕΒΑ Επταπύργιο: Ο χώρος ανοικτός για το κοινό από 21.00 έως 24.00.
Θεσσαλονίκης ΑΜΘ Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης: Μουσική εκδήλωση με την ευγενική προσφορά του συγκροτήματος " Εν χορδαίς".
Χαλκιδικής ΕΠΣΒΕ Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Βορείου Ελλάδος Σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής: Ελεύθερη είσοδος και μουσική εκδήλωση σε εξωτερικούς χώρους με το μουσικό σχήμα "Νότες στο φως του φεγγαριού σε συνεργασία με το δήμο Νέας Προποντίδας".
Πέλλας ΙΖ' ΕΠΚΑ 2. Αρχαιολογικός Χώρος Πέλλας: Μουσική εκδήλωση.
Πέλλας ΙΖ' ΕΠΚΑ 3. Αρχαιολογικός Χώρος Έδεσσας: Ο χώρος ανοικτός για το κοινό.
Δράμας ΙΗ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Καλής Βρύσης: Μουσική παράσταση με τίτλο "Κοντά στο Διόνυσο με το φεγγάρι", από το Μουσικό Γυμνάσιο Δράμας, σε συνεργασία με το δήμο Προσοτσάνης και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης.
Θάσου ΙΗ' ΕΠΚΑ 1. Αύλειος χώρος Αρχαιολογικού Μουσείου Θάσου: Μουσική εκδήλωση για το Μάνο Χατζηδάκι με τίτλο "Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι", σε συνεργασία με το δήμο Θάσου.
Θάσου ΙΗ' ΕΠΚΑ 2. Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Αγοράς Θάσου: Ο χώρος ανοικτός για το κοινό.
Πιερίας ΚΖ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Δίου: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Δίου.
Ημαθίας 11η ΕΒΑ Βυζαντινό Μουσείο Βέροιας: Ανοικτό για το κοινό με ξενάγηση.
Κοζάνης Λ' ΕΠΚΑ Αύλειος χώρος Αρχαιολογικού Μουσείου Αιανής: Μουσική εκδήλωση.
Ιωαννίνων 8η ΕΒΑ Αρχαιολογικός Χώρος ΝΑ Ακρόπολης Κάστρου Ιωαννίνων (Ιτς Καλέ): Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο του δήμου Ιωαννιτών.
Ιωαννίνων ΙΒ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Δωδώνης: Θεατρική παράσταση με παραμύθι του Λόρκα σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων.
Άρτας 18η ΕΒΑ και ΛΓ΄ΕΠΚΑ Κάστρο Άρτας: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Αρταίων.
Πρέβεζας ΛΓ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Νεκρομαντείου: Εκδήλωση με κλασική μουσική.
Θεσπρωτίας ΛΒ' ΕΠΚΑ Πύργος Ραγίου: Ανοικτός για το κοινό.
Θεσπρωτίας ΛΒ' ΕΠΚΑ Ελέα Παραμυθιάς: Μουσική εκδήλωση με το μουσικό σχήμα "Άπειρος" σε συνεργασία με το δήμο Σουλίου και το Μορφωτικό Εκπολιτιστικό Όμιλο Βελλιανιτών.
Μαγνησίας ΙΓ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου: Θα παραμείνουν ανοικτά τα Μουσεία και θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση.
Μαγνησίας ΙΓ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Αλμυρού.
Λαρίσης ΙΕ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Αζώρου: Ξενάγηση και μουσική εκδήλωση με έντεχνο ελληνικό τραγούδι από την Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής του δήμου Ελασσόνας σε συνεργασία με το δήμο.
Λαρίσης 7η ΕΒΑ Κάστρο Σκήτης Δήμου Μελίβοιας: Μουσική εκδήλωση και θεατρική παράσταση σε συνεργασία με το δήμο Μελίβοιας.
Λαρίσης 7η ΕΒΑ Αρχαιολογικός Χώρος Ν. Αγχιάλου: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Βόλου.
Λαρίσης 7η ΕΒΑ Περιβάλλων Χώρος Βυζαντινού Ναού Επισκοπής Α. Βόλου: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Βόλου.
Καρδίτσης 19η ΕΒΑ Βυζαντινό κάστρο Φαναρίου: Ανοικτό για το κοινό.
Τρικάλων 19η ΕΒΑ Τοξωτή γέφυρα Πορταϊκού: Ανοικτός χώρος για το κοινό.
Τρικάλων 19η ΕΒΑ Βυζαντινό Κάστρο Τρικάλων: Ανοικτό για το κοινό.
Τρικάλων ΕΠΣΒΕ Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Βορείου Ελλάδος Σπήλαιο "Μούτα" Θεόπετρας Τρικάλων: Ανοικτό για το κοινό.
ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ-ΕΥΒΟΙΑ
Βοιωτίας Θ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Χαιρώνειας: Το Μουσείο θα είναι ανοικτό για το κοινό. Μουσική εκδήλωση σε παράπλευρο δημοτικό χώρο σε συνεργασία με το δήμο Λεβαδέων.
Φθιώτιδας Ι΄ΕΠΚΑ Ρωμαϊκή Αγορά Δελφών: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος.
Φθιώτιδας ΙΔ' ΕΠΚΑ Ακρόπολη Πρόερνας: Μουσική εκδήλωση "Ποίηση και έντεχνο ελληνικό τραγούδι" σε συνεργασία με το δήμο Δομοκού.
Φθιώτιδας 24η ΕΒΑ Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας (Υπάτη): Μουσική εκδήλωση με τίτλο "Φεγγάρι μάγια μου 'κανες" με την Άννα-Μαρία Κάλφα, σε συνεργασία με το δήμο Λαμιέων και του Πολιτιστικού Συλλόγου Υπάτης.
Εύβοιας ΙΑ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Φούρκας Σκύρου: Μουσική εκδήλωση με το συγκρότημα "Οι Θαλασσινοί".
Εύβοιας 23η ΕΒΑ Κάστρο Καράμπαμπα: Ανοικτό για το κοινό.
Αιτωλ/νίας ΛΣΤ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Νέας Πλευρώνας: Μουσική και θεατρική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Μεσολογγίου.
Αιτωλ/νίας ΛΣΤ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Στράτου: Μουσική Εκδήλωση της Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής του δήμου Αγρινίου σε συνεργασία με το δήμο.
Αιτωλ/νίας 22η ΕΒΑ Κάστρο Ναυπάκτου: Εκδήλωση με το μουσικό σχήμα "Άτροπον" σε συνεργασία με το δήμο Ναυπακτίας.
Αιτωλ/νίας 22η ΕΒΑ Κάστρο Ναυπάκτου 14-8-2011 (Επομένη Πανσελήνου): Μουσικοθεατρική παράσταση με τίτλο "TANGO…σ' ένα γυάλινο κόσμο" σε συνεργασία με το δήμο Ναυπακτίας.
Αττικής Νομισματικό Μουσείο Αύλειος Χώρος Ιλίου Μελάθρου: Εκδήλωση με την ευγενική προσφορά από το μουσικό σχήμα "Κέλσος". Μουσική του 16ου-18ου αιώνα.
Αττικής Α΄ΕΠΚΑ Οδος Δ. Αρεοπαγίτου και μπροστά από τη Ρωμαϊκή Δεξαμενή: Μουσική συναυλία με το μουσικό σύνολο του συνθέτη Μίμη Πλέσσα (ΠΟΕ-ΥΠΠΟ).
Ανατολικής Αττικής Β΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Αμφιαρείου Ωρωπού: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Ωρωπίων.
Ανατολικής Αττικής Β' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα: Το Μουσείο και ο πέριξ αυτού χώρος με τα μνημεία του θα είναι ανοικτά για το κοινό.
Δυτικής Αττικής Γ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Μεγάρων: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Μεγαρέων.
Αττικής Γ' ΕΠΚΑ Ολυμπιείο: Ο χώρος ανοικτός για το κοινό.
Αττικής 1η ΕΒΑ Κάστρο Χώρας Κυθήρων: Ανοικτό για το κοινό.
Κορινθίας ΛΖ΄ΕΠΚΑ Αρχαία Κόρινθος: Εκδηλώση κλασικής μουσικής, Trio Μozarteum με τη χορηγία του club Hotel Cazino Loutraki και την υποστήριξη της Αυστριακής Πρεσβείας στην Αθήνα.
Κορινθίας ΛΖ΄ΕΠΚΑ Αρχαία Νεμέα: Εκδήλωση κλασικής μουσικής Altenberg Trio με τη χορηγία του club Hotel Cazino Loutraki και την υποστήριξη της Αυστριακής Πρεσβείας στην Αθήνα.
Κορινθίας ΛΖ΄ΕΠΚΑ Αρχαία Σικυώνα: Eκδήλωση κλασικής μουσικής Minetti Quartet με τη χορηγία του club Hotel Cazino Loutraki και την υποστήριξη της Αυστριακής Πρεσβείας στην Αθήνα.
Αχαϊας ΣΤ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών: Μουσική εκδήλωση με τίτλο "Όταν το φεγγάρι συναντά τη μουσική" με τη Δώρα Πετρίδη στο τραγούδι και τη Σοφία Καμαγιάννη στο πιάνο, σε συνεργασία με το Σύλλογο των Φίλων του Νέου Μουσείου Πατρών.
Ηλιείας Ζ΄ΕΠΚΑ Ναός του Επικουρείου Απόλλωνα: Θεατρική παράσταση "Ανδρομάχη" του Ευριπίδη από τον Οργανισμό Ελληνικού Θεάτρου "Αιχμή", σε συνεργασία με το δήμο Ανδρίτσαινας.
Ηλιείας Ζ΄ΕΠΚΑ Παλαιό Μουσείο Αρχαίας Ολυμπίας (στους κήπους του): Μουσική εκδήλωση με τη χορωδία του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου.
Αργολίδας 25η ΕΒΑ Παλαμήδι Ναυπλίου: Ανοικτό για το κοινό.
Αρκαδίας ΛΘ΄ΕΠΚΑ Έπαυλη Ηρώδου του Αττικού: Μουσική εκδήλωση με τη Σοφία Παπάζογλου σε συνεργασία με το δήμο Κυνουρίας.
Μεσσηνίας 26η ΕΒΑ Κάστρο Καλαμάτας: Ανοικτό για το κοινό.
Μεσσηνίας ΕΕΑ Ακρόπολη Φρουρίου Πύλου: Μουσική βραδιά αφιερωμένη στον Γ. Ζαμπέτα, από το Ωδείο της Πύλου σε συνεργασία με το δήμο Πύλου.
Λακωνίας 5η ΕΒΑ Αρχαιολογικός Χώρος Μυστρά: Ρεσιτάλ πιάνου με σολίστ τον Παναγιώτη Γώγο και έργα του Fr. Liszt, σε συνεργασία με το δήμο Σπάρτης.
Λακωνίας Ε΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης: Από τις 20.00 έως τις 23.30 θα παραμείνει ανοικτό και θα πραγματοποιηθούν ξεναγήσεις.
ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ
Λέσβου (Λέσβος) 14η ΕΒΑ Κάστρο Μυτιλήνης: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων Ν. Λέσβου.
Λέσβος Κ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός χώρος Ψαρών: Ο χώρος ανοικτός για το κοινό.
Λέσβος Κ΄ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Μεσών Λέσβου: Ο χώρος ανοικτός για το κοινό.
Χίου (Χίος) 3η ΕΒΑ Κάστρο Χίου (κτίριο "Σκοτεινής Φυλακής"): Προβολή ταινιών αρχαιολογικού περιεχομένου σε συνεργασία με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΑΓΩΝ.
Χίου (Χίος) Κ' ΕΠΚΑ Αρχαιολογικός Χώρος Εμποριού: Μουσική εκδήλωση με την ευγενική προσφορά από το συγκρότημα "Τρίφωνο".
Λήμνος Κ΄ΕΠΚΑ Πολιόχνη Λήμνου: Μουσική εκδήλωση σε συνεργασία με το δήμο Λήμνου.
Στη συναυλία “Μάνος”, ένα αφιερωμα στο Μάνο Χατζηδάκη, στις 30 Ιουλίου στον Λόφο της Σάνης, ένα ταλαντούχο κουιντέτο από δεξιοτέχνες τζαζίστες και μια ορχήστρα κλασικής μουσικής μας παρουσιάσαν την τζαζ εκδοχή του πιο κοσμοπολίτη έλληνα συνθέτη. Το κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή (Πατερέλης, Πολυζωγόπουλος, Γεωργιάδης, Δράκος-Κτιστάκης) και η Καμεράτα – Ορχήστρα των φίλων της μουσικής υπό την διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη, αυτοσχεδίασαν πάνω σε συνθέσεις του Μάνου Χατζιδάκι και ενθουσίασαν. Όπως πολύ εύστοχα λέει ο Δημήτρης Καλαντζής: ‘’Είναι μία εναργής μουσική συνάντηση που προκύπτει αυθόρμητα μέσα από την ελεύθερη σκέψη και τον αυτοσχεδιασμό, σε πλήρη αρμονία με τον τρόπο δουλειάς και σκέψης του Μ. Χατζιδάκι. Από την υπερβατική διάθεση ώς τη φυσικότητα με την οποία η ευέλικτη ρυθμική βάση του γκρουπ επικοινωνεί με τους γεμάτους χάρη και αρμονία έγχορδους μουσικούς της Καμεράτας, μεταδίδοντάς μας τη χαρά της μουσικής που συμβαίνει, έτσι, απλά...Όπως άλλωστε προέκυψε και το άλμπουμ. «Απλά, σαν φυσική διαδικασία», όπως εξηγεί ο πιανίστας Δημήτρης Καλαντζής, ο οποίος έκανε και τις οξυδερκείς διασκευές, τη «μετάφραση» της μουσικής του Μάνου. «Προέκυψε από την ανάγκη μας να τραγουδήσουμε τη μουσική αυτή, που χαράχτηκε στις καρδιές μας από μικρά παιδιά, στη δική μας καθομιλουμένη γλώσσα, τη τζαζ. Η ουσία και η διάθεση των μελωδιών του Μάνου είναι πάντα εκεί... Κι εμείς είμαστε κάθε φορά ευτυχείς να τα ανακαλύπτουμε. Ξανά και ξανά...»
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη στο “ΣΑΝΗ ΦΕΣΤΙΒΑΛ”
Με τη σύμπραξη τεσσάρων μόνο μουσικών, η Ελευθερία Αρβανιτάκη θα παρουσιάσει φέτος στο SaniFestival μια μοναδική συναυλία, απ’ αυτές που μόνο εκείνη ξέρει να στήνει, αιθέρια και γήινη μαζί, άπιαστη και προσιτή, ταξιδιώτισσα και συνοδοιπόρος. Τα γνώριμα τραγούδια της, ήχοι που καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα, από το τσιφτετέλι μέχρι τη λάτιν και την τζαζ, ερμηνευμένα πάντα μοναδικά, θα μας παρασύρουν στον πιο όμορφο κόσμο, αυτόν της μουσικής. Γύρω της ο Αλέξανδρος Κτιστάκης στα τύμπανα, ο Γιάννης Κυριμκυρίδης στο πιάνο και τα πλήκτρα, ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας στην ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα και το μπάσο, και ο Θωμάς Κωνσταντίνου στο λαούτο, το ούτι, τον τζουρά και το μαντολίνο, κι εκείνη στο κέντρο του κύκλου με την υπέροχη φωνή της να μας μαγεύει.
Τέλος ζωής για τον Μιχάλη Κακογιάννη, μετά από πολυήμερη νοσηλεία στην καρδιολογική κλινική του νοσοκομείου "Ευαγγελισμός".Γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1922 στη Λεμεσό της Κύπρου. Σπούδασε δικηγόρος στο Λονδίνο, αλλά έγινε σκηνοθέτης.Το 1964 έκανε γνωστή την Ελλάδα με τον "Αλέξη Ζορμπά" του Ν. Καζαντζάκη και πρωταγωνιστή τον Άντονι Κουίν. Ήταν 5 φορές υποψήφιος για Όσκαρ. Άλες ταινίες του: "Κυριακάτικο ξύπνημα" (1954), "Στέλλα" (1955), "Το κορίτσι με τα μαύρα" (1956), "Το τελευταίο ψέμα" (1958), Ηλέκτρα (1962), "Αλέξης Ζορμπάς" (1964), "Τρωάδες" (1971), "Αττίλας '74" (1974), "Ιφιγένεια" (1976) και "Ο Βυσσινόκηπος" (1999).
ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εκφράζει τα συλλυπητήριά του για το θάνατο του σπουδαίου σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη.Το έργο του Μιχάλη Κακογιάννη, διαχρονικό, πρωτοπόρο, με ελληνική ψυχή και παγκόσμια απήχηση, συνδέθηκε με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, γαλούχησε γενιές κινηματογραφόφιλων, σφράγισε το σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μετεξέλιξή του.Διανοούμενος δημιουργός, με μοναδική καλλιτεχνική ματιά και βαθιά γνώση του αρχαίου θεάτρου και του κινηματογράφου, ήταν ο πρώτος που έβγαλε την εγχώρια κινηματογραφία εκτός ελληνικών συνόρων.Η κληρονομιά του είναι ανεκτίμητη, το κενό που αφήνει, δυσαναπλήρωτο.
ΟΤομέας Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (εντεταλμένη σύμβουλος Χριστίνα Κελεσίδου), η Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής (Αντιπεριφερειάρχης Ιωάννης Γιώργος) και ο Δήμος Νέας Προποντίδας (Δήμαρχος Δαμιανός Ιορδανίδης) διοργανώνουν μουσικοχορευτική πολιτιστική εκδήλωση με τίτλο «Ο πολιτισμός μας ενώνει», την Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011, στις 20.00, στα Νέα Μουδανιά Χαλκιδικής (κεντρική πλατεία). Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Οργανωτική Επιτροπή του Φεστιβάλ «Ασημί Δελφίνι», με την υποστήριξη του Γενικού Προξενείου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Θεσσαλονίκη, του Οργανισμού Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Νέας Προποντίδας, του ταξιδιωτικού γραφείου (...) και του Κέντρου Ελληνορωσικής Φιλίας Χαλκιδικής.
Στην εκδήλωση θα λάβουν μέρος οκτώ χορευτικά συγκροτήματα από την Ρωσία και τη Μολδαβία, καθώς και ο Σύλλογος Ποντίων «Αλ. Υψηλάντης» των Ν. Μουδανιών, που θα παρουσιάσουν εθνικούς και σύγχρονους χορούς.
20 χρόνια "ΤΖΑΖ ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ" (Ο οποίος σημειωτέον, είναι αρχαιολογικός χώρος)
Με γιορτινή διάθεση ανεβάζει φέτος αυλαία το "Σάνη Φέστιβαλ", αφού κλείνει 20 χρόνια "Τζαζ στον Λόφο", της επιτυχημένης παρουσίας στα πολιτιστικά μας δρώμενα. Πάντα πρωτοπόρο, πάντα ανοιχτό σε ιδέες και προτάσεις που διευρύνουν τα όριά του και προσφέρουν θέαμα υψηλής αισθητικής και ποιότητας. Με την τόλμη να το χαρακτηρίζει σε όλη τη διάρκεια των χρόνων, δε δίστασε ποτέ να πάρει σημαντικά ρίσκα, συστήνοντάς μας καλλιτέχνες και σχήματα που λίγοι γνώριζαν, όμως στην πορεία έμαθαν πολλοί, απολαμβάνοντας αυτό το μοναδικό συναίσθημα ικανοποίησης που προκαλεί πάντα μια εύστοχη κίνηση, αλλά και να προσκαλεί θρύλους της διεθνούς σκηνής, οι οποίοι αποδεχόμενοι την πρόσκληση το καταξίωσαν ακόμη περαιτέρω. Με πάθος και συνέπεια, και σε πείσμα των μουντών καιρών, το "Σάνη Φέστιβαλ" υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Όλγας Ταμπουρή-Μπάμπαλη εδώ και 15 συναπτά έτη, συνεχίζει την πορεία του με τον ίδιο δυναμισμό με τον οποίο ξεκίνησε, γνωρίζοντας καλά πως το αντίδοτο στην όποια κρίση είναι η ποιοτική και συνεπής παρουσία, η σκληρή δουλειά και η συνεχής ανανέωση. Ανανεωμένο σας υποδέχεται και φέτος, με νέες ενότητες να πλουτίζουν το πρόγραμμά του: την "Αβαν Γκαρντ Τεάτρ", στα πλαίσια της οποίας θα ανέβουν δυο εξαιρετικές παραστάσεις που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον του κοινού, με την "Ελληνική Πρωτοπορία" να πλημμυρίζει με φρέσκο αέρα τη σκηνή, όπου εκτός από την παρουσία σημαντικών Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών όπως κάθε χρονιά, φέτος θα δίνονται και "μάστερκλας" για φιλόμουσους. Σαν αναλγητικό της ψυχής δρα η τέχνη, ειδικά στους δύσκολους καιρούς, και το "Σάνη Φέστιβαλ" φιλοδοξεί να προσφέρει ανάταση και τέρψη, μια φωτεινή στιγμή σε μια σκοτεινή εποχή.
Πρόγραμμα "Σάνη Φέστιβαλ 2011" (Τζάζ στο Λόφο)
Ντέιβιντ Μάρεϋ: 15/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Ο Μάρεϋ μυήθηκε στη μουσική από τη μητέρα του, μέλος εκκλησιαστικής μπάντας του Όκλαντ που καθόλου δεν ενέκρινε την τζαζ, ιδίωμα που εκείνος λάτρεψε, καταφέρνοντας να γίνει ένα από τα σημαντικότερα ονόματά της. Θεωρείται μακράν από τους κορυφαίους συνθέτες, είναι ιδρυτικό μέλος του "Γουόρλντ Σάξοφον Κουαρτέτ", συνεργάστηκε με σημαντικούς μουσικούς όπως η Κασσάνδρα Γουίλσον, ενώ στη διάρκεια της μακράς καριέρας του έχει ηχογραφήσει πάνω από 250 άλμπουμ, με περισσότερα από τα μισά με το δικό του όνομα. Ο Μάρεϋ είναι παγκοσμίως γνωστός για την τεχνική αναπνοής που χρησιμοποιεί η οποία του επιτρέπει να διαχειρίζεται την χρονική διάρκεια του ήχου σε εξαιρετικά μεγάλα επίπεδα. Έχει επίσης γράψει μουσική για ταινίες, για το θέατρο αλλά και δύο όπερες, και έχει αναδειχθεί σε σπουδαίο ενορχηστρωτή με εξαιρετικό ταλέντο στο συνδυασμό της τζαζ με τη συμφωνική μουσική και την χορωδία. Φέτος στο Σάνη Φέστιβαλ ο Μάρεϋ μυεί το κοινό στην μουσική του Νατ Κινγκ Κόουλ και συγκεκριμένα σε δύο άλμπουμ τα οποία ηχογραφήθηκαν στα ισπανικά το 1958 και 1962 με ήχους της Κούβας, Μεξικού, Πουέρτο Ρίκο, Ρίο Ντε Τζανέιρο και Μπουένος Άιρες.
Λουδοβίκο Εϊνάουντι: 16/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Ο Λουδοβίκο Εϊνάουντι γεννήθηκε στο Τορίνο. Σπούδασε σύνθεση και πιάνο στο Κονσερβαρότιο του Μιλάνου και κατόπιν στο πλευρό του Λουτσιάνο Μπέριο, ενός από τους σπουδαιότερους συνθέτες της αβαν γκαρντ σκηνής του 20ου αιώνα. Έχει χαρακτηριστεί «μινιμαλιστής», ορισμός που αποδέχεται και ο ίδιος παρότι, όπως λέει, δεν αγαπά τις κατηγοριοποιήσεις. «Ωστόσο, ο μινιμαλισμός είναι ένας όρος που μπορεί να ερμηνευτεί ως κομψότητα και ευρύτητα πνεύματος, ως εκ τούτου προτιμώ να αποκαλούμαι μινιμαλιστής παρά οτιδήποτε άλλο», λέει. Διεθνώς αναγνωρισμένος, έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα κόνσερτ χωλ του κόσμου, όπως το Ρούαγιαλ Άλμπερτ Χωλ και η Αρένα της Βερόνα, και συνεργαστεί με καλλιτέχνες από άλλα μουσικά είδη όπως με τον Πωλ Μακ Κάρτνεϊ. Σπουδαία είναι και η δισκογραφική του παρουσία και εξίσου επιτυχής η παράλληλη καριέρα του στο σινεμά και την τηλεόραση, με πολυβραβευμένες μουσικές όπως «Δόκτωρ Ζιβάγκο», 2002 και «Αυτό είναι Αγγλία», 2006. Ο ήχος του είναι αναγνωρίσιμος, με επιρροές από τη ροκ, την ελεκτρόνικα και άλλα ιδιώματα, γεγονός που του έχει εξασφαλίσει μια χωρίς προηγούμενο λατρεία από ένα μεγάλο και ποικιλόμορφο διεθνές κοινό - ο Εϊνάουντι βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των πιο σημαντικών καλλιτεχνών σε σχετικές ψηφοφορίες στο internet, αποτελώντας σύγχρονο φαινόμενο. Έχει τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το βραβείο "OMRI" με το οποίο η Ιταλική " Δημοκρατία τον έχρισε Ιππότη της.
Ρενώ Γκαρσία-Φονς: 17/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Η μουσική του είναι ένας εξαιρετικός συνδυασμός κλασικής, τζαζ και έθνικ. Ο Παριζιάνος Ρενώ Γκαρσία-Φονς ανοίγει με τις νότες του καινούργιες πόρτες στον κόσμο της μουσικής, έχοντας στόχο πάντα την αναζήτηση και την ελευθερία έκφρασης, ακόμη κι αν χρειαστεί να παραβιάσει τεχνικούς κανόνες για να δημιουργήσει «κάτι άλλο». Έτσι, σ’ ένα περιβάλλον το οποίο θεωρεί το διπλό μπάσο σαν «συνοδευτικό» μουσικό όργανο, ο Γκαρσία-Φονς του προσθέτει και μια πέμπτη χορδή και το αναδεικνύει κυρίαρχο και εξίσου σπουδαίο. Ως μέλος της "OCOJ" έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της ευρωπαϊκής και αμερικάνικης τζαζ.
ΗΧΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ιντι Ζαχρά: 22/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Θεωρείται η «νέα Μπίλι Χόλυντέι» και όλοι μιλούν για μια φωνή η οποία αναδύεται σαν το πιο ακριβό μετάξι, απαλή, με συναίσθημα, πάθος και δύναμη. Η Μαροκινή στην καταγωγή Ιντι Ζαχρά είναι μια από τις πλέον μελωδικές παρουσίες στη μουσική βιομηχανία, όπου κυριαρχεί από το 2005 οπότε συνέθεσε τα δυο συγκλονιστικά άλμπουμ που την έφεραν στην κορυφή. Η Ζαχρά, με την κιθάρα της τραγουδάει και συνθέτει τζαζ τόνους που φέρνουν σε τσιγγάνικες αναφορές, μαζί με μια δόση μπλουζ. Υμνεί τον έρωτα, την αγάπη και τους ανθρώπους, έχει δόσεις γλυκιάς μελαγχολίας, σέβεται τις τζαζ παραδόσεις, όμως παράλληλα τολμά να επενδύσει σε καινούργιες νότες που την πηγαίνουν ένα βήμα πιο πέρα.
Οι Τεμπς Αντάν: 23/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Το να πει κανείς ότι οι Τεμπς Αντάν είναι ένα εκπληκτικό γκρουπ της παραδοσιακής μουσικής του Κεμπέκ, αποδίδει μέρος μόνο της αλήθειας. Γιατί και τα τρία μέλη του, οι Αντρέ Μπρουνέ (βιολί/φωνή),Πιέρ-Λουκ Ντουμπουά (ακορνεόν), και Έρικ Μπεατρύ (κιθάρα/φωνή), υπήρξαν προβεβλημένα μέλη της περίφημης λαϊκής μπάντας "Λα Μποτίν Σουριάντ", με την οποία περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο. Εμπειρία και ενέργεια που διοχέτευσαν στο δικό τους σχήμα, αποδίδοντας με εκρηκτικό ταμπεραμέντο τους ήχους αυτού του ιδιαίτερου Γαλλο-καναδέζικου μουσικού ιδιώματος, και επικοινωνώντας το με μοναδικό τρόπο στο κοινό της νεότερης γενιάς. Ο ήχος τους βασίζεται σε μουσικές φόρμες που συναντώνται μόνο στον Γαλλικό Καναδά, ενώ η αριστοτεχνική μείξη των οργάνων -από βιολί και ακορντεόν μέχρι μπουζούκι- προσδίδει αυτήν τη μοναδική ενέργεια που κάνει το σχήμα τόσο εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Ντέλα Νταπ: 24/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Ο κόσμος των Ντέλα Νταπ μοιάζει με ουτοπία. Σ’ αυτόν ζει ένας μουσικός μάγος, ο οποίος συνδυάζει υπέροχα την ηλεκτρονική μουσική με τους ήχους των σύγχρονων club της Βιέννης, το ρομαντισμό με τη συναισθηματική ανεπάρκεια και την πολυπολιτισμικότητα του κόσμου που ζούμε. Το συγκρότημα, θέλοντας να ενώσει αυτούς τους δυο κόσμους, συνθέτει μουσική που απελευθερώνει και εμπνέει. Αποτέλεσμα, νότες που αναδίδουν συναισθήματα μελαγχολίας, πόνου, έρωτα και ομορφιάς, και ήχοι που υπογραμμίζουν μια νέα μουσική πραγματικότητα, αυτή για την οποία είναι γνωστοί οι Ντέλα Νταπ ως εκφραστές του "Νου-Τζίπσι".
Ελληνικά κονσέρτα
O ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗ ΤΖΑΖ ΚΟΥΙΝΤΕΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΑΝΤΖΗ, ΚΑΜΕΡΑΤΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, Υπό τη Διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη: 30/7, Λόφος Σάνης, 21:30
Περισσότερο κατάθεση ψυχής παρά διασκευή, η απόδοση γνωστών και αγαπημένων συνθέσεων του Μάνου Χατζιδάκι μέσα από το ιδίωμα της τζαζ βρίσκεται το επίκεντρο της παράστασης «Μάνος», που ετοίμασαν η Καμεράτα και το κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή. Μια δουλειά που «Προέκυψε απλά, σαν φυσική διαδικασία, από την ανάγκη μας να τραγουδήσουμε τη μουσική που χαράχτηκε στις καρδιές μας από μικρά παιδιά, στη δική μας καθομιλουμένη γλώσσα: την τζαζ. Η ουσία και η διάθεση των κομματιών του Μάνου είναι πάντα εκεί, κι εμείς κάθε φορά ευτυχείς να τα ανακαλύπτουμε», αναφέρει ο εξαίρετος μουσικός Δημήτρης Καλαντζής. Η πρωτότυπη αυτή ιδέα είναι υλοποιημένη με την υψηλή αισθητική ποιότητα που αρμόζει σ’ έναν μεγάλο καλλιτέχνη όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, με επιπλέον θετικό στοιχείο το ευρύτερο άνοιγμα της τζαζ προς το ελληνικό κοινό, που προκύπτει από τη συνεύρεση τζαζ και κλασικών ηχοχρωμάτων αλλά, κυρίως, από τη διαπραγμάτευση ρεπερτορίου ουσιαστικά και συναισθηματικά συνδεδεμένου με τους Έλληνες ακροατές. Ταυτόχρονα, το παγκόσμια αποδεκτό ιδίωμα της τζαζ αποτελεί εξαιρετικό δίαυλο μέσω του οποίου διεθνοποιείται η μουσική μεγάλων Ελλήνων συνθετών.
Ο Γιάννης Βακαρέλης και ο Μανώλης Μητσιάς συναντώνται φέτος στη σκηνή σε μια εξαιρετική παράσταση που αποδεικνύει ότι τα μουσικά σύνορα καταργούνται όταν υπάρχει έμπνευση, αισθητική ποιότητα και πάθος. Σ’ αυτή την υπερβατική συνεύρεση της μελωδίας με την ποίηση, οι δυο καταξιωμένοι καλλιτέχνες ισορροπούν επιδέξια σ’ ένα τόλμημα που φτάνει από τον Μπαχ και τον Σοπέν στο ελληνικό έντεχνο τραγούδι, με ενδιάμεσους σταθμούς σε σύγχρονους μύθους, όπως ο Ζακ Μπρελ και ο Αλέν Λεφέβρ. Ο πιανίστας Γιάννης Βακαρέλης ξεκίνησε την καριέρα του κερδίζοντας το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό «Βασίλισσα Σοφία» στη Μαδρίτη, το 1979. Έχει εμφανιστεί ως σολίστας στα μεγαλύτερα θέατρα και φεστιβάλ του κόσμου, έχει συνεργαστεί με τις σημαντικότερες ορχήστρες (Βιέννης, Σάλτσμπουργκ, Γαλλίας, Δρέσδης, Βερολίνου, Φιλαρμόνια... Σημαντική είναι και η δισκογραφική του παρουσία με εταιρείες. Είναι ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ναυπλίου, ενώ για την προσφορά του έχει τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με το παράσημο του Χρυσού Φοίνικα. Ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές μας, ο Μανώλης Μητσιάς υπήρξε πρωτεργάτης των καλλιτεχνικών ρευμάτων στις δεκαετίες του ‘60 και ’70. Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους συνθέτες μας (Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Τσιτσάνη, Μικρούτσικο, Πάνου, Κηλαηδόνη, Κραουνάκη, Ανδριόπουλο, Τόκα, Λεοντή) ερμηνεύοντας εκπληκτικά την ποίηση των Γκάτσου, Ελύτη, Ρίτσου, Αναγνωστάκη, Σεφέρη, Ελευθερίου, Καρούζου... Έχει ηχογραφήσει 60 προσωπικούς δίσκους.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ: 13/8, Λόφος Σάνης, 21:30
Με τη σύμπραξη τεσσάρων μόνο μουσικών, η Ελευθερία Αρβανιτάκη θα παρουσιάσει φέτος μια μοναδική παράσταση, απ’ αυτές που μόνο εκείνη ξέρει να στήνει, αιθέρια και γήινη μαζί, άπιαστη και προσιτή, ταξιδιώτισσα και συνοδοιπόρος. Τα γνώριμα τραγούδια της, ήχοι που καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα, από το τσιφτετέλι μέχρι τη λάτιν και την τζαζ, ερμηνευμένα πάντα μοναδικά, θα μας παρασύρουν στον πιο όμορφο κόσμο, αυτόν της μουσικής. Γύρω της ο Αλέξανδρος Κτιστάκης στα τύμπανα, ο Γιάννης Κυριμκυρίδης στο πιάνο και τα πλήκτρα, ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας στην ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα και το μπάσο, και ο Θωμάς Κωνσταντίνου στο λαούτο, το ούτι, τον τζουρά και το μαντολίνο, κι εκείνη στο κέντρο του κύκλου με την υπέροχη φωνή της να μας μαγεύει.
Αβαν Γκαρντ Τεατρ
ΚΑΤΑΛΟΓΙΑ: 4 - 5/8, Θέατρο Κήπου, 21:30
Η παράσταση βασίζεται σε τρία κλασικά δημοτικά τραγούδια, που έχουν δραματοποιηθεί με βάση τους κώδικες της αρχαίας τραγωδίας και μεταξύ τους τα συνδέει η έννοια της θυσίας. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο θέαμα που συνδυάζει το θέατρο με το κουκλοθέατρο και το θέατρο σκιών, ενώ σημαντικό στοιχείο είναι η χρήση της μάσκας που επιτρέπει την αναπαράσταση εξωπραγματικών εικόνων και χωροχρονικών αλλαγών. Ανάμεσα στις βασικές ιστορίες υπάρχουν κωμικά μέρη σε ιντερμεδιακή μορφή, ενώ ακούγονται μοιρολόγια, πολυφωνικά τραγούδια και ρυθμικοί αυτοσχεδιασμοί συνυφασμένοι με την πλοκή των ιστοριών. Τα τρία ποιήματα είναι «Της Μάνας Φόνισσας», η ιστορία μιας μάνας που σκοτώνει το παιδί της επειδή την έπιασε με τον εραστή της, «Του Γεφυριού της Άρτας» που μιλάει για τη θυσία της όμορφης γυναίκας του πρωτομάστορα για να σταθεί το γεφύρι, και «Της Κακιάς Πεθεράς» που από φθόνο σκοτώνει τη νύφη της.
Τα κρυμμένα κάτω από το χαλί μυστικά μιας οικογένειας, το θέμα-ταμπού της σεξουαλικής κακοποίησης δυο παιδιών που έγιναν άνδρες κουβαλώντας αυτό το βάρος σε όλη τους της ζωή, αναλύει μέσα από ζωηρούς διαλόγους και καθηλωτική δράση ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Neil LaBute. Βαθύ και ανατρεπτικό, το «Σκοτεινό Σπίτι» είναι η ιστορία δυο αδελφών που συναντώνται στο προαύλιο μιας νευρολογικής κλινικής όπου έχει εισαχθεί με δικαστική εντολή λόγω οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ ο μικρότερος εκ των δύο, ο Ντρου, επιτυχημένος δικηγόρος αλλά εξαρτημένος από τα πάθη του. Ο μεγαλύτερος, ο Τέρυ, θυρωρός στο επάγγελμα, έχει έρθει κατόπιν παράκλησης του Ντρου, προκειμένου να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του που θα του εξασφαλίσει την έξοδο από την κλινική, ότι στην παιδική του ηλικία έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από φίλο της οικογένειας. Τον ίδιο που είχε κακοποιήσει και τον Τέρυ, γεγονός που άφησε ανεξίτηλο ίχνος πάνω και στα δυο αδέλφια, υπήρξε ωστόσο και ο καταλύτης για την μεταξύ τους σχέση. Οι σκελετοί βγαίνουν από το ντουλάπι και το ανελέητο σφυροκόπημα του ενός προς τον άλλο ξεκινά, ανασύροντας απωθημένα και ξυπνώντας ανομολόγητα συναισθήματα. Πόνος, προδοσία, εκδίκηση σκιαγραφούν με ανατριχιαστικό τρόπο δυο ζωές που σημαδεύτηκαν μια για πάντα, όχι μόνο από το τρομερό γεγονός που συνέβη στην παιδική τους ηλικία, αλλά κυρίως από τον τρόπο που το χειρίστηκαν ως ενήλικες.
H συγκυριακή συνεύρεση μιας ομάδας νέων μουσικών της Θεσσαλονίκης αποτέλεσε το αίτιο δημιουργίας της πρωτότυπης αυτής 16μελούς μπάντας, όλα τα μέλη της οποίας έχουν σημείο αναφοράς τους ήχους της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Οι συνθέσεις τους χαρακτηρίζονται από μια μίξη των μουσικών παραδόσεων των Βαλκανίων και της Μεσογείου, σε συνδυασμό με σύγχρονες επιρροές. Η διαφορετικότητα και το πλήθος των οργάνων συνδυάζονται με τις προσεγμένες ενορχηστρώσεις και οδηγούν σ’ ένα πληθωρικό αλλά ταυτόχρονα διαυγή ήχο, πετυχαίνοντας έναν ιδιαίτερο μουσικό συνδυασμό (φλαμένκο, μπάλκαν, σουίνγκ, ρεμπέτικο, λάτιν). Το σχήμα παραμένει πάντα ανοιχτό σε καινούργια ακούσματα και ιδέες, κερδίζοντας μέσα από μια σειρά εμφανίσεων σε μουσικές σκηνές και φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδας ιδιαίτερα καλές κριτικές, αφού κάθε φορά «Δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερες προσδοκίες για το επόμενο βήμα τους» σύμφωνα με το περιοδικό "Παράλαξη".
Σταμάτης Πασόπουλος, Ακορντεόν Στράτος Πασόπουλος, Καβάλ Αλέξανδρος Παπαγεωργόπουλος, Κλαρίνο Νίκος Σαμαράς, Τρομπέτα Δημήτρης Αβραμίδης, Βιολί Νίκος Παπαϊωάννου, Τσέλο, Ηλεκτρικό Μπάσο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, Ούτι Θεόδωρος Μίσκας, Ακουστική και Ηλεκτρική Κιθάρα Ηλίας Μίσκας, Τύμπανα Αλέξανδρος Ριζόπουλος, Κρουστά Κωστής Πουλιανάκης, Κρουστά Στάθης Παρασκευόπουλος, Κρουστά Ματίνα Μάστορα, Τραγούδι Elena Garcia Blay, Τραγούδι Χρήστος Κεσικιάδης, Τραγούδι Ναταλία Λαμπαδάκη, Τραγούδι
Γιούορ Χαντ ιν Μάιν: 20/8, Θέτρο Κήπου, 21:30
Ο Μάνος Μυλωνάκης και ο Γιώργος Παπαδόπουλος, δυο φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισαν να εκφράσουν την αγάπη τους για τα ακουστικά όργανα, τη νορμανδική φολκ και τους πλανόδιους μουσικούς μέσα από το ντουέτο Γιούορ Χαντ ιν Μάιν που δημιούργησαν στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Με μια συλλογή από αυτοσχέδια όργανα και τεχνικές live-looping παρουσίασαν μια νέο-ρομαντική, έντονα προσωπική μουσική δωματίου, γοητεύοντας ένα διαρκώς διευρυνόμενο κοινό. Το 2007 κυκλοφόρησαν σε 100 χειροποίητα αντίτυπα τις τέσσερις πρώτες ηχογραφήσεις τους σε μορφή cd, με αφετηρία τη σύγχρονη δυτικοευρωπαϊκή φολκ αλλά και τον πειραματισμό, ενώ το ίδιο καλοκαίρι, μετά από ανάθεση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, συνέθεσαν πρωτότυπη μουσική για τo βουβό αριστούργημα του Μίκιο Ναρούς, «Καθημερινά Όνειρα».
Κλασικά Κύματα
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ: 26/8, Θέατρο Κήπου, 21:00
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο της πόλης, απ’ όπου πήρε το δίπλωμα πιάνου με άριστα. Συνέχισε στην Κολωνία, Παρίσ, και στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Ενώ μαθήτευσε δίπλα σε εξέχουσες προσωπικότητες της μουσικής (Τσιτσιολίνι, Δόμνα Ευνουχίδου, Μπασκίροφ). Πραγματικός βιρτουόζος, εκτελεί με ποίηση και ταμπεραμέντο, δεχόμενος σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του εντυπωσιακές κριτικές και βραβεύσεις διεθνώς. Έχει δώσει ρεσιτάλ και λάβει μέρος σε συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχει συμπράξει ως σολίστ με μεγάλες ελληνικές και ξένες ορχήστρες, έχει ηχογραφήσει για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση στην Ελλάδα και τη Γαλλία –τον περασμένο Οκτώβριο ηχογράφησε το πρώτο του προσωπικό Σιντί με έργα Ξενάκη– και έχει πάρει μέρος σε πολλά προγράμματα μουσικού θεάτρου, όπως η προσαρμογή της νουβέλας του Κλάιστ «Η Μαρκησία του Ο», σε σκηνοθεσία του Λούκας Χέμλεντ, έργο που παρουσιάστηκε επί δύο χρόνια σε γαλλικές εθνικές σκηνές. Είναι μέλος του ελληνικού συνόλου πιάνων "Πιανδεμόνιουμ".
Ο Γιάννης Στέφος σπούδασε βιολοντσέλο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα. Συνέχισε στην Ανώτατη Σχολή της Μουσικής και Θεάτρου του Ανόβερου, ενώ παράλληλα ειδικεύτηκε στη διδασκαλία του βιολοντσέλου. Έχει κερδίσει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό «Φίλιππος Νάκας» και την υποτροφία της Yamada Music Foundation. Σήμερα διδάσκει στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος και είναι μόνιμο μέλος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Η Λυδία Οσάβκοβα είναι καθηγήτρια στη Μουσική Ακαδημία της Σόφιας και στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος. Σπούδασε στη Νίκαια, το Παρίσι και το Λονδίνο, όπου παρακολούθησε μάστερκλας του φημισμένου Τζαίημς Γκάλγουεϊ. Ως σολίστ, συμμετείχε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Τα Σιντί που έχει ηχογραφήσει περιλαμβάνουν διαφορετικό στυλ μουσικής, κι αυτό λόγω του ευρέως ρεπερτορίου της, από Βιβάλντι, Πότσαρντ, Ραβέλ, Ντεμπυσί, κ.α. Παραδίδει μάστερκλας σε όλον τον κόσμο, ενώ ως σολίστ έχει παίξει με φημισμένους μουσικούς. Η Ντιλιάνα Γκεοργκίεβα-Παπαδοπούλου αποφοίτησε με άριστα από τη Μουσική Ακαδημία της Φιλιππούπολης και ειδικεύτηκε στη μουσική παιδαγωγική λαμβάνοντας ειδικούς τίτλους καθηγήτριας πιάνου και καθηγήτριας αισθητικής της μουσικής. Έχει λάβει μέρος σε σειρά σπουδαίων συναυλιών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, ως μέλος σε διάφορα σχήματα. Ως τρίο με τον Γιάννη Στέφο (τσέλο) και τη Λυδία Οσάβκοβα (φλάουτο), πήρε μέρος σε πολλές συναυλίες μουσικής δωματίου.
Ντούο Γκολιάρντι: 2/9, Θέτρο Κήπου, 21:00
Το Ντούο Γκολιάρντι ιδρύθηκε το 2003 από τον φλαουτίστα Δημήτρη Κούντουρα (φλάουτο με ράμφος) και τον ακορντεονίστα Κωνσταντίνο Ράπτη (ακορντεόν κοντσέρτου - μπαγιάν). Μ’ αυτό τον ιδιαίτερο συνδυασμό που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, το ντουέτο προσεγγίζει ένα μεγάλο εύρος ρεπερτορίου, από τον όψιμο Μεσαίωνα μέχρι τη σύγχρονη μουσική δημιουργία και από ιστορικές ταραντέλες μέχρι τη μουσική για εκκλησιαστικό όργανο του Μπαχ. Στόχος τους είναι από τη μια να εκφράσουν μουσική παλαιότερων εποχών μέσα από μια διαφορετική ηχητική προοπτική πιστή στο μουσικό κείμενο και ύφος, και από την άλλη να προβάλουν καινούργια έργα γραμμένα γι’ αυτό το συνδυασμό. Συνεργάζονται με σημαντικούς συνθέτες της νεότερης γενιάς και έχουν παρουσιάσει έργα σε πρώτη εκτέλεση. Έχουν εμφανιστεί σε συναυλίες και φεστιβάλ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Ο Κωνσταντίνος Ράπτης γεννήθηκε στα Ιωάννινα, σπούδασε στο Δημοτικό Ωδείο της πόλης και ακολούθως στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής και Θεάτρου του Ανοβέρου, ως υπότροφος του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης». Παράλληλα ακολούθησε ανώτερα θεωρητικά, πιάνο και μουσικολογία στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και έλαβε μέρος σε σεμινάρια. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και με σύνολα μουσικής δωματίου, συχνά παρουσιάζοντας έργα σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. Παράλληλα συμμετείχε σε διαγωνισμούς ακορντεόν, λαμβάνοντας τιμητικές διακρίσεις. Έχει ηχογραφήσει για την ECM (Ελένη Καραϊνδρου «Το λιβάδι που δακρύζει») και για την ARKYS (Γιώργος Κυριακάκης «Ουλαλούμ», Duo Goliardi «Polifonia in Due»). Είναι μέλος των συνόλων Τangosinpalabras, Trio Gorrion και Ensemble Megaphon (ελεύθερος αυτοσχεδιασμός). Από το 2005 διδάσκει ακορντεόν στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
ΟΔημήτρης Κούντουρας σπούδασε στη Θεσσαλονίκη φλάουτο με ράμφος με τον (...) και φλάουτο με τον Ίλιε Μακοβέι και στη συνέχεια φλάουτο με ράμφος, μπαρόκ φλάουτο και ερμηνεία παλαιάς μουσικής στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής της Ουτρέχτης, στο Ωδείο της πόλης της Βιέννης και στο Ινστιτούτο Παλαιάς Μουσικής της Ακαδημίας του Μιλάνου. Παράλληλα σπούδασε μουσική του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής του Τρόσινγκεν και παρακολούθησε σεμινάρια στη Γαλλία και την Ιταλία. Είναι ιδρυτικό μέλος του συνόλου παλαιάς μουσικής Ex Silentio. Έχει συνεργαστεί με σημαντικές ελληνικές και ξένες ορχήστρες και εμφανιστεί ως σολίστ σε Ευρώπη και Ιαπωνία. Δίδαξε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ. και σε σεμινάρια στις Ακαδημίες Μουσικής του Λουγκάνο και του Κλάγκενφουρτ, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στις Ημέρες Παλαιάς Μουσικής του Φίχτελμπεργκ και στο (...) της Ελβετίας, ενώ από το 2007 διδάσκει στο Δυρράχιο και στο «Μουσικό Χωριό» του Πηλίου. Ερευνά ζητήματα και σχέσεις μουσικής και Ουμανισμού κατά τον 16ο και 17ο αιώνα στα πλαίσια της διδακτορικής του διατριβής. Ζει στη Βιέννη και εμφανίζεται με το μπαρόκ σύνολο "Λαβύρινθος".
[Σ.Σ.: Είδαμε και πάθαμε να καθαρίσουμε από τις δίγλωσσες αγγλικούρες το Δελτίο Τύπου του Σάνη που μας έστειλαν να σας παρουσιάσουμε το Πρόγραμμα, για μια στιγμή είπαμε να πετάξουμε αυτές τις αηδίες στα σκουπίδια. Πρυτάνευσε το συμφέρον του Αναγνώστη όμως, και έτσι, μπορείτε να διαβάσετε το πρόγραμμα του “Τζαζ Σάνη Φέστιβαλ”, το οποίο αν το βάζαμε όπως ήταν, πιθανώς και να μην καταλαβαίνατε γρι, αχταρμά στα αρλουμποφράγκικα και αρβανιτοβλάχικα, συνταγμένο που ήταν!.. ]
Μετά την επιτυχημένη παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βερολίνου τον περασμένο Φεβρουάριο όπου απέσπασε το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κινηματογραφικών Αιθουσών Τέχνης (CICAE), η ΑΜΝΗΣΤΙΑ, πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Μπουγιάρ Αλιμάνι, καταφέρνει να βρει το δρόμο της και στις ελληνικές αίθουσες. Ήδη προβάλλεται από τις 29 Σεπτεμβρίου στους αθηναϊκούς κινηματογράφους και στις 13 Οκτωβρίου κάνει την πρεμιέρα της στη Θεσσαλονίκη στον κινηματογράφο Ολύμπιον (αίθουσα Παύλος Ζάννας). Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή μεταξύ Αλβανίας, Ελλάδας και Γαλλίας, και για την πρώτη αλβανική ταινία που προβλήθηκε ποτέ στο Φεστιβάλ Βερολίνου και μάλιστα στο εκλεκτικό τμήμα "Φόρουμ".
Η ΑΜΝΗΣΤΙΑ καταφέρνει να μιλήσει με τη δικιά της ξεχωριστή γλώσσα για οικουμενικά θέματα όπως η μοναξιά, η ανεργία, οι πατριαρχικές κοινωνικές δομές που ακόμα δεν έχουν ξεπεραστεί και τα όνειρα που κάνουμε όλοι για απόδραση. Αποφεύγει την ωραιοποίηση των καταστάσεων αποσκοπώντας στην παρουσίαση της αλήθειας όσο σκληρή κι αν είναι. Οι ήρωες συγκρούονται με τον περίγυρό τους, αλλά ακόμα και με τον παλιό εαυτό τους σε μια προσπάθεια να απελευθερωθούν από τον τρόπο ζωής στον οποίο είχαν συνηθίσει μέχρι τώρα. Όλα αυτά έχουν ένα τίμημα, αλλά αποτελούν και τη μοναδική επιλογή οποιουδήποτε ανθρώπου αποσκοπεί όχι απλά στην επιβίωση, αλλά σε μια ανεξάρτητη ύπαρξη.
«Χρησιμοποιώντας εικόνες που κόβουν την ανάσα χωρίς περιττά στολίδια, η ΑΜΝΗΣΤΙΑ παρουσιάζει τη ζωή των πρωταγωνιστών της στη σημερινή Αλβανία, σημαδεμένη από την ανεργία, τις οικονομικές δυσκολίες και τις πατριαρχικές δομές: οι πρόσφατα απολυμένοι εργάτες κλωστοϋφαντουργίας που κάνουν ουρά για να πάρουν την αποζημίωσή τους, η ετοιμόρροπη κουζίνα του νοσοκομείου, μια συνέντευξη τύπου εφημερίδας, ένας τυραννικός πεθερός που συμπεριφέρεται ως ο φύλακας της ηθικής τάξης, τα επαναλαμβανόμενα πλάνα δρόμων και κτηρίων. Η χρήση των χρωμάτων, ειδικά στις λήψεις στη φυλακή, θυμίζει το ρεαλισμό και τη μοναξιά των ηρώων του Έντουαρντ Χόπερ. Έτσι, ο σκηνοθέτης δεν δημιουργεί απλά ένα πανόραμα της αλβανικής κοινωνίας, αλλά αφηγείται μια ιστορία αγάπης που ενέχει το στοιχείο της τραγωδίας». Άννα Χόφμαν, Κείμενο από τον κατάλογο του τμήματος Φόρουμ του Φεστιβάλ Βερολίνου
